زمان تقریبی مطالعه: 2 دقیقه
 

اصل احتیاط شرعی





اصل احتیاط شرعی حکم شرع به لزوم موافقت قطعی با تکلیفِ معلوم به اجمال است.


۱ - تعریف



اصل احتیاط شرعی، مقابل اصل احتیاط عقلی می‌باشد و آن، یکی از اصول عملی است که از سوی شارع برای تعیین وظیفه عملی مکلف هنگام شک در « مکلف به » جعل شده و به لزوم موافقت قطعی با تکلیف معلوم به اجمال ، حکم می‌نماید.
بنابراین، هرگاه مکلف شک نماید که انجام کاری و یا ترک عملی بر او واجب است یا نه، اگر شارع از روی تعبد او را به انجام واجب احتمالی و یا ترک حرام احتمالی، ملزم سازد، اصل احتیاط شرعی، محقق می‌شود.
احادیثی از معصومان علیهم‌السّلام وارد شده است که بر اصل احتیاط شرعی دلالت دارد، مانند اخبار توقف .
[۲] مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۱۹۴.
[۸] صدر، محمد باقر، جواهر الاصول، ص۲۹.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۴۲.    
۲. ↑ مشکینی، علی، تحریر المعالم، ص۱۹۴.
۳. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۳۹.    
۴. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۳۴۹.    
۵. ↑ روحانی، محمد، منتقی الاصول، ج۴، ص۸۰.    
۶. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۳، ص۲۵۹.    
۷. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۴، ص۵۸۵.    
۸. ↑ صدر، محمد باقر، جواهر الاصول، ص۲۹.
۹. ↑ سبحانی تبریزی، جعفر، المحصول فی علم الاصول، ج۳، ص۵۶.    
۱۰. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۲، ص۲۵۰.    


۳ - منبع



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۲۰۴، برگرفته از مقاله «اصل احتیاط شرعی».    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.